Ενδιαφέρον

Τα rage rooms κερδίζουν έδαφος, με τις γυναίκες στην πρώτη γραμμή

today16/11/2026

Φόντο
share close

Τα rage rooms, οι χώροι όπου οι επισκέπτες πληρώνουν για να σπάσουν αντικείμενα με λοστούς, ρόπαλα του μπέιζμπολ, βαριοπούλες και σφυριά, κερδίζουν ολοένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι μόνο. Σύμφωνα με το BBC, η άνοδος της τάσης συνδέεται έντονα με τη γυναικεία παρουσία, καθώς πολλές γυναίκες τα επιλέγουν ως τρόπο εκτόνωσης έντονων και συσσωρευμένων συναισθημάτων.

Ο Paul Bunney, ιδιοκτήτης του The Rabbit Hole Rage Room στο Ηνωμένο Βασίλειο, δήλωσε στο BBC ότι περίπου το 70% των πελατών του είναι γυναίκες. Αντίστοιχη εικόνα περιέγραψε και η Kate Cutler, συνιδιοκτήτρια άλλου rage room, η οποία ανέφερε πως ο αριθμός των γυναικών που επιλέγουν αυτή την εμπειρία αυξάνεται σταθερά.

Μια τάση που εξαπλώνεται διεθνώς

Το BBC χαρακτήρισε τα rage rooms ως «το νέο must-do» και ως μια αναδυόμενη τάση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρότι το φαινόμενο μοιάζει σύγχρονο, η ιδέα δεν είναι καινούργια. Η προέλευσή της εντοπίζεται τουλάχιστον στο 2008, ίσως και νωρίτερα, ενώ συχνά συνδέεται με την Ιαπωνία.

Στα επόμενα χρόνια, η πρακτική εξαπλώθηκε διεθνώς. Το 2021, ο Janne Raninen έγινε διεθνώς γνωστός όταν άνοιξε το δικό του rage room, το Raivoomo, στο Ελσίνκι, γεγονός που έφερε ξανά το θέμα στη δημόσια συζήτηση. Πλέον, πρόκειται για ένα φαινόμενο που εμφανίζεται σε όλο και περισσότερες πόλεις, προσελκύοντας ανθρώπους με πολύ διαφορετικά προσωπικά κίνητρα.

Γιατί πολλές γυναίκες τα επιλέγουν

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πολλές γυναίκες στρέφονται στα rage rooms για να διαχειριστούν πένθος, άγχος, τραυματικές εμπειρίες, δυσκολίες στις σχέσεις ή ψυχική πίεση που έχει συσσωρευτεί με τον χρόνο. Για αρκετές, δεν πρόκειται απλώς για διασκέδαση, αλλά για μια σωματική μορφή αποφόρτισης.

Η Ellie Goudie μίλησε στο BBC για τη δική της εμπειρία. Πλήρωσε για να καταστρέψει ορισμένα αντικείμενα που είχε αφήσει πίσω του ο 23χρονος αδελφός της, Ryan Willis, μετά τον θάνατό του. Αναφερόμενη στην τηλεόρασή του, είπε: «Αυτό ήταν δικό του. Δεν μπορεί να το έχει πια, άρα δεν πρέπει να το έχει κανείς».

Επειδή ο αδελφός της έγραφε ραπ, αυτό το είδος μουσικής ακουγόταν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Το στοιχείο αυτό δείχνει πως για ορισμένους ανθρώπους η εμπειρία δεν είναι απρόσωπη, αλλά συνδέεται άμεσα με τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη να δοθεί μια υλική μορφή σε δύσκολα συναισθήματα.

Η εκτόνωση πέρα από τη συζήτηση

Άλλη γυναίκα που μίλησε στο BBC, η Ceri Crannis, περιέγραψε ότι αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας από τη γέννηση του νεκρού παιδιού της. Όπως είπε, η εμπειρία ενός rage room προσφέρει κάτι διαφορετικό από μια συνηθισμένη λεκτική επεξεργασία του πόνου.

«Δεν παίρνεις αυτή την εκτόνωση στη θεραπεία όταν μιλάς», ανέφερε. Πρόσθεσε ότι υπάρχουν βιώματα και συναισθήματα τόσο βαθιά κρυμμένα, ώστε η σωματική έκφραση της έντασης να λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο από τη συζήτηση.

Εκτός από την ψυχική αποφόρτιση, όσοι συμμετέχουν βιώνουν και την έντονη σωματική διέγερση της στιγμής. Η αδρεναλίνη, η κίνηση και ο ήχος της καταστροφής δημιουργούν μια εμπειρία που αρκετοί περιγράφουν ως άμεση και απτή.

Ο ρόλος των κοινωνικών προσδοκιών

Η αυξημένη παρουσία των γυναικών στα rage rooms συνδέεται και με τις κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από τον θυμό. Σε πολλές περιπτώσεις, η ανοιχτή έκφραση θυμού από γυναίκες δεν θεωρείται το ίδιο αποδεκτή όσο στους άνδρες. Αυτό μπορεί να οδηγεί σε καταπίεση συναισθημάτων στην καθημερινότητα, είτε στον επαγγελματικό χώρο είτε στο οικογενειακό περιβάλλον.

Το BBC είχε φιλοξενήσει νωρίτερα μέσα στη χρονιά και την άποψη της θεραπεύτριας Shelly Dar στο Radio 5 Live. Όπως εξήγησε, ένα βασικό πρόβλημα για πολλές γυναίκες σήμερα είναι η ανάγκη να αποφύγουν την κριτική, γεγονός που τις ωθεί να κρατούν τα συναισθήματά τους μέσα τους.

Η ίδια σημείωσε ότι πολλές έχουν κοινωνικοποιηθεί ώστε να παρουσιάζονται ως «καλά κορίτσια», ήρεμες μητέρες ή σταθεροί και στοχαστικοί γονείς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ανάγκη για έναν χώρο όπου ο θυμός μπορεί να εκφραστεί χωρίς κοινωνική αποδοκιμασία γίνεται πιο εμφανής.

Τι συμβαίνει μέσα σε ένα rage room

Ο Bunney εξήγησε ότι κάποιες φορές χρειάζεται πρώτα να μιλήσει με γυναίκες που φτάνουν στον χώρο του, ώστε να τις βοηθήσει να αφεθούν και να εκφραστούν. Αυτό δείχνει ότι, ακόμη και σε ένα περιβάλλον σχεδιασμένο για αποφόρτιση, η μετάβαση στην ανοιχτή έκφραση του θυμού δεν είναι πάντοτε αυτονόητη.

Παράλληλα, διευκρίνισε ότι τα αντικείμενα που καταστρέφονται στο The Rabbit Hole ήταν έτσι κι αλλιώς προορισμένα για χωματερές. Με αυτόν τον τρόπο, απαντά και στην κριτική περί σπατάλης, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για καινούργια ή χρήσιμα αντικείμενα που αφαιρούνται από την κυκλοφορία μόνο και μόνο για να σπάσουν.

  • Οι συμμετέχοντες χρησιμοποιούν εργαλεία όπως λοστούς, σφυριά και βαριοπούλες.
  • Τα αντικείμενα είναι συνήθως παλιά ή προς απόρριψη.
  • Η εμπειρία συνδέεται με εκτόνωση, αδρεναλίνη και σωματική δράση.
  • Οι γυναίκες αποτελούν μεγάλο μέρος της πελατείας σε ορισμένους χώρους.

Μια επιλογή ανάμεσα σε άλλες μορφές εκτόνωσης

Η δημοτικότητα των rage rooms δεν σημαίνει ότι αποτελούν τη μοναδική διέξοδο για τη διαχείριση έντονων συναισθημάτων. Δραστηριότητες όπως η άρση βαρών ή άλλες μορφές σωματικής άσκησης μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως τρόποι αποφόρτισης.

Ωστόσο, τα rage rooms φαίνεται να καλύπτουν μια πολύ συγκεκριμένη ανάγκη: να δοθεί χώρος σε συναισθήματα που συχνά παραμένουν καταπιεσμένα και να εκφραστούν με έναν τρόπο άμεσο, ελεγχόμενο και κοινωνικά επιτρεπτό μέσα στα όρια του συγκεκριμένου περιβάλλοντος.

Καθώς η τάση εξαπλώνεται, το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται μόνο στη novelty πλευρά της εμπειρίας. Το στοιχείο που αναδεικνύεται περισσότερο είναι ότι για αρκετές γυναίκες αυτοί οι χώροι λειτουργούν ως μια σπάνια ευκαιρία να αφήσουν στην άκρη την αυτοσυγκράτηση και να δώσουν διέξοδο σε θυμό, θλίψη και πίεση που συχνά δεν βρίσκουν αλλού έκφραση.

Συντάχθηκε από: Σωσώ Βλαχοπούλου

Rate it