play_arrow
NRG 98.5 Αληθινή Διασκέδαση
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας: οι περισσότεροι θέλουμε να μας συμπαθούν. Είναι ανθρώπινο. Είμαστε κοινωνικά όντα, φτιαγμένοι για σύνδεση. Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ευγένεια και στην υπερπροσπάθεια να μη δυσαρεστήσουμε κανέναν. Αν έχεις πιάσει ποτέ τον εαυτό σου να λέει πράγματα απλά για να «μη χαλάσει η ατμόσφαιρα», δεν είσαι μόνη/ος. Πολλές από τις φράσεις που χρησιμοποιούν οι people-pleasers (δηλαδή όσοι θέλουν συνεχώς να ευχαριστούν τους άλλους), είναι διακριτικές, κοινωνικά αποδεκτές και φαινομενικά αθώες. Κι όμως, δείχνουν πολλά για το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας.
Αν λοιπόν αναγνωρίσεις κάποιες από τις παρακάτω φράσεις στον εαυτό σου ή σε ανθρώπους γύρω σου, ίσως είσαι people pleaser, έχεις αυτό που λένε «σύνδρομο του καλού παιδιού» και έχει έρθει η ώρα για μια πιο προσεκτική ματιά.
Ακούγεται ευγενικό και διαλλακτικό, αλλά αν δεν εκφράζεις ποτέ τις δικές σου προτιμήσεις, μαθαίνεις στον εαυτό σου και στους άλλους, ότι οι ανάγκες σου δεν μετράνε.

Είναι η φράση που έρχεται όταν η προσφορά σου δεν εκτιμήθηκε. Πολλές φορές, όμως, οι άλλοι δεν θέλουν βοήθεια, απλώς να τους ακούσεις.
Με αυτή τη φράση προδικάζεις ότι αυτά που θα πεις ίσως να μην έχουν αξία. Είναι ένας τρόπος να απολογείσαι πριν καν εκφραστείς.
Μια φράση- μαξιλαράκι, που συναντάται συχνά σε email και μηνύματα. Όταν χρησιμοποιείται συνεχώς, δείχνει φόβο μήπως θεωρηθείς απαιτητικός.
Πολλές φορές αυτό σημαίνει: δεν θέλω να σε επιβαρύνω με τα δικά μου. Αλλά οι συναισθηματικές ανάγκες δεν εξαφανίζονται, απλώς καταπιέζονται.
Ευγενικός στόχος, αλλά αν γίνεται δικαιολογία για να μη βάλεις όρια ή να μην πεις την αλήθεια, τότε είναι πρόβλημα.
Όταν παίρνεις όλη την ευθύνη (ακόμη κι όταν δεν σου ανήκει), δημιουργείς έναν φαύλο κύκλο. Αυτό που θεωρείς αξιοπιστία μετατρέπεται σε «χαλί» για να πατήσουν οι άλλοι.
Μοιάζει με αυτοκριτική, αλλά είναι συχνά τρόπος να αυτοτιμωρηθείς πριν το κάνουν οι άλλοι. Δεν είναι αυτογνωσία. Είναι φόβος απόρριψης.
Αυτή η φράση λέγεται συχνά όταν κάποιος καθυστερεί να ζητήσει βοήθεια. Αλλά αν δεν μιλήσεις, κανείς δεν μπορεί να σε στηρίξει.
Ακούγεται ρομαντικό, αλλά στην ουσία είναι μια πλήρης παραίτηση από το δικό σου δικαίωμα στη χαρά. Όταν η ευτυχία σου εξαρτάται πάντα από τους άλλους, πώς θα σταθείς στα πόδια σου όταν εκείνοι αλλάξουν ή απομακρυνθούν;
Η γλώσσα μας προδίδει τη σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας. Οι παραπάνω φράσεις μπορεί να μοιάζουν ευγενικές, ακόμα και κοινωνικά επιθυμητές, όμως όταν γίνονται συνήθεια, χάνεις τη φωνή σου. Κι αυτό δεν είναι ευγένεια, είναι απουσία.
Δεν χρειάζεται να είσαι αγενής. Αλλά δεν χρειάζεται και να εξαφανίζεσαι. Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι δεν συνδέονται με τη συγκαταβατικότητα, αλλά με την αυθεντικότητα. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα πας να πεις κάτι απλώς για να μην κακοκαρδίσεις κάποιον, σταμάτα για λίγο.
Μίλα ειλικρινά. Με σεβασμό, αλλά και με παρουσία. Γιατί η φωνή σου αξίζει να ακούγεται.
Συντάχθηκε από: Σωσώ Βλαχοπούλου


10:00 - 12:00
12:00 - 23:59
09:00 - 16:00
16:00 - 18:00
18:00 - 06:00
©2019 evros24.gr THIS