Cult, kitsch και αξεπέραστα: Τα videoclip που έγραψαν ιστορία στα 90’s και 00’s

Η μουσική και η εικόνα αποτελούν αδιάσπαστα κομμάτια της καλλιτεχνικής έκφρασης, και τα videoclip έχουν τη δύναμη να μετατρέπουν ένα τραγούδι σε μια ολόκληρη εμπειρία. Από τις λαμπερές παραγωγές των δεκαετιών του ’90 και των 00’s μέχρι τα πιο σύγχρονα πειραματικά concept, τα iconic μουσικά videos καταφέρνουν να αιχμαλωτίσουν το κοινό, να δημιουργήσουν εικονικές στιγμές και να καθορίσουν trends που υπερβαίνουν τα στενά μουσικά πλαίσια. Συχνά, η εικόνα που συνοδεύει ένα τραγούδι γίνεται εξίσου σημαντική με τον ίδιο τον ήχο, και σε πολλές περιπτώσεις είναι το βίντεοκλίπ που καθιστά ένα τραγούδι πραγματικά εμβληματικό.

Τα iconic videoclip που υπάρχουν παρακάτω ξεχωρίζουν όχι μόνο για την αισθητική τους ή την προσεγμένη παραγωγή τους, αλλά και για τη δύναμη να μεταφέρουν συναισθήματα, να αφηγούνται ιστορίες και να καθρεφτίζουν κοινωνικές τάσεις και νοοτροπίες της εποχής τους. Σκηνικά, χορογραφίες, κοστούμια και η σκηνοθετική προσέγγιση έχουν αφήσει το στίγμα τους στη μνήμη των θεατών, δημιουργώντας εικόνες που μένουν ανεξίτηλες. Το άρθρο αυτό επιχειρεί μια αναδρομή στα πιο χαρακτηριστικά και επιδραστικά βίντεοκλίπ, εκείνα που καθόρισαν την αισθητική, τη μόδα και τη διάθεση μιας ολόκληρης γενιάς, και εξακολουθούν να εμπνέουν νέους καλλιτέχνες και κοινό μέχρι σήμερα.

Σάκης Ρουβάς/ Θέλεις ή δε θέλεις (1998)

Το βίντεοκλίπ του «Θέλεις ή Δε Θέλεις» με τον Σάκη Ρουβά παραμένει αξεπέραστο στην ιστορία της ελληνικής μουσικής. Ο τραγουδιστής εμφανίζεται παγιδευμένος μέσα στο νερό, περιτριγυρισμένος από όμορφες υπάρξεις, σε ένα σκηνικό που παραπέμπει σε παιχνίδια S&M ή σε ένα πρώιμο concept που θα μπορούσε να είχε βγει από το σενάριο του «Κυνόδοντα», αν και σίγουρα δεν είναι δουλειά του Λάνθιμου. Η ένταση, η αισθητική και η πρωτοτυπία του βίντεο το καθιστούν ICONIC και διαχρονικό, πιθανώς ένα από τα καλύτερα ελληνικά βίντεοκλίπ όλων των εποχών, που ακόμα και σήμερα συνεχίζει να συζητιέται και να εμπνέει.

Δέσποινα Βανδή & Γιώργος Μαζωνάκης/ Αμανέ (2005)

Το συγκεκριμένο videoclip θα μπορούσε εύκολα να είναι ένα απόσπασμα από σειρά που διέπρεψε στα τέλη των 90’s ή στις αρχές των 00’s. Διαθέτει καλοστημένη πλοκή και σκηνές που σε κάνουν να νιώθεις ότι μόλις πάτησες play για να δεις κάποιο επεισόδιο της αγαπημένης σειράς «7 θανάσιμες πεθερές». Γιατί θεωρείται iconic; Γιατί η Κατιάνα Μπαλανίκα αναλαμβάνει τον ρόλο της μητέρας της Δέσποινας Βανδή και πεθεράς του Γιώργου Μαζωνάκη και παραμένοντας πιστή στον ρόλο της, προσπαθεί με κάθε τρόπο να πείσει την κόρη της πως ήρθε η στιγμή να παραντρευτεί με τον σύντροφό της, η οποία τον παρακαλεί να πει το πολυπόθητο «ναι».

Άννα Βίσση & Καίτη Γαρμπή / Καλύτερα οι δυό μας (2000)

Το συγκεκριμένο videoclip δεν ξεχωρίζει για τα φαντασμαγορικά ειδικά εφέ ή για μια πλοκή βγαλμένη από ταινία, αλλά για κάτι πιο ουσιαστικό και αληθινά πρωτότυπο. Σε μια κοινωνία που συχνά δεν πιστεύει στις γυναικείες φιλίες, καθώς ο ανταγωνισμός γίνεται ο μεγαλύτερος εχθρός, η Άννα Βίσση και η Καίτη Γαρμπή πηγαίνουν κόντρα στα στερεότυπα και τραγουδούν για τη γυναικεία αλληλεγγύη. Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο δεν βρίσκονται οι ερωτικές σχέσεις αλλά η αληθινή σύνδεση με την κολλητή φίλη, εκείνη που σε καταλαβαίνει χωρίς λόγια. Οι δύο καλλιτέχνιδες φαίνονται να περνούν υπέροχα, απολαμβάνοντας η μία την παρέα της άλλης και κάνοντας όλους να πιστέψουν πως πράγματι είναι καλύτερα οι δυο τους, γεγονός που καθιστά το videoclip πραγματικά iconic.

Άλκηστις Πρωτοψάλτη/ Λάβα (1997)

Οι στίχοι της «Λάβας» είναι γεμάτοι συναισθηματική ένταση και ποιητική δύναμη. Η Λίνα Νικολακοπούλου σε αυτό το τραγούδι που ερμηνεύει μοναδικά η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, χρησιμοποιεί μεταφορές που συνδέουν τη φωτιά και τη λάβα με την εσωτερική πάλη, την αναγέννηση και την αυτογνωσία. Η φράση «Σαν ηφαίστειο που ξυπνά» επαναλαμβάνεται καθ’ όλη τη διάρκεια του τραγουδιού, ενισχύοντας την αίσθηση της αναζωογόνησης και της συναισθηματικής έκρηξης. Το ο videoclip  σκηνοθετήθηκε από τον Νίκο Σούλη και κυκλοφόρησε το 1997. Η οπτική του ταυτότητα χαρακτηρίζεται από έντονα χρώματα, δυναμική κινηματογράφηση και συμβολισμούς που ενισχύουν το δραματικό και συναισθηματικό φορτίο του τραγουδιού. Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη εμφανίζεται με ένα κόκκινο μακρύ φόρεμα στο υφαίστειο της Σαντορίνης και μοιάζει σαν η ίδια να αποτελεί τη λάβα του. Πρωτοποριακό -για την εποχή- videoclip και άκρως καθηλωτικό σε στίχο και μουσική.

Tamta/ Δεν τελειώνει έτσι η αγάπη (2006)

Σε αυτό το videoclip η Τάμτα βρίσκεται σκαρφαλωμένη πάνω σε ένα δέντρο, αναπολώντας όλες τις όμορφες στιγμές μετά από έναν χωρισμό. Καθισμένη στο πιο ψηλό κλαδί, τραγουδάει ενώ γύρω της οι αναμνήσεις παίρνουν μορφή μέσα από φωτογραφίες που πέφτουν στο έδαφος, όπως ακριβώς πέφτουν τα φθινοπωρινά φύλλα από τα δέντρα. Η εικόνα είναι απλή αλλά ταυτόχρονα φορτισμένη με συναίσθημα, μια εύστοχη μεταφορά για το πώς αφήνουμε πίσω το παρελθόν.

Αν και το videoclip από μόνο του είναι έξυπνο και εντυπωσιακό, τον τίτλο του «iconic» μάλλον τον κέρδισε οριστικά χάρη στην αγαπημένη σειρά «Στο Παρά Πέντε», όταν η Ζουμπουλία προσπάθησε να ξεπεράσει την ερωτική της απογοήτευση από τον Θωμά, αναπαριστώντας τη σκηνή ως μια άλλη Τάμτα, μια στιγμή που έμεινε αξέχαστη σε όλους.

Δέσποινα Βανδή/ Γεια (2001)

Στο videoclip του «Γεια», η Δέσποινα Βανδή μοιάζει να έχει εγκλωβιστεί σε ένα παράξενο χωροχρονικό σύμπαν, όπου η αισθητική συνδυάζει στοιχεία φουτουρισμού με αρχαίο μυστικισμό. Η εικόνα θυμίζει έναν κόσμο έξω από τον χρόνο, γεμάτο συμβολισμούς και ατμόσφαιρα μυστηρίου. Καθ’ όλη τη διάρκεια του video, η Δέσποινα Βανδή φαίνεται να αναζητά τη φωνή ενός παιδιού, το οποίο επαναλαμβάνει διαρκώς το χαρακτηριστικό «Γεια»,  μια λέξη που έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη και έχει καταφέρει να κάνει το τραγούδι αυτό διαχρονικό.

Μπορεί σήμερα τα ειδικά εφέ που χρησιμοποιήθηκαν να φαίνονται απλοϊκά και ξεπερασμένα, όμως για την εποχή τους ήταν κάτι εξαιρετικά σύγχρονο, σχεδόν σαν μια ματιά στο μέλλον. Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που το videoclip θεωρείται πραγματικά iconic.

Άννα Βίσση/ Αγάπη υπερβολική (2000)

Αν έπρεπε να δημιουργήσουμε μια χρονοκάψουλα που θα διδάξει στις επόμενες γενιές τι σήμαινε το Millenium, τότε αυτό το videoclip θα έπρεπε σίγουρα να είναι από τα πρώτα κομμάτια που θα τοποθετούνταν μέσα. Με λίγα λόγια, ή για να το θέσουμε με τους όρους της Gen Z, το video αυτό είναι η επιτομή της Y2K αισθητικής. Ήχος και εικόνα συνεργάζονται απόλυτα, δημιουργώντας ένα υπερθέαμα που σε κάνει να θέλεις να φωνάξεις το ρεφρέν όσο πιο δυνατά μπορείς.

Η Άννα Βίσση εμφανίζεται σε ένα φουτουριστικό τοπίο γεμάτο μπλε ακτίνες φωτός, που θυμίζουν σκηνή βγαλμένη από το Matrix. Όσο iconic είναι το κάδρο του videoclip, άλλο τόσο είναι και το look της τραγουδίστριας: vinyl παντελόνι καμπάνα, μαύρο bikini top και πλατινέ καρέ, μια εικόνα που θα μπορούσε άνετα να έχει ξεπηδήσει από κάποιο rave πάρτι στα early 2000s.

Σοφία Αρβανίτη & Bonnie Tyler/ Πεθαίνω στην ερημιά (The desert is in your heart) (1992)

Είναι το ίδιο το videoclip που είναι iconic ή η συνεργασία; πιθανότατα και τα δύο. Η Σοφία Αρβανίτη ενώνει τις δυνάμεις της με τη διεθνούς φήμης Βonnie Τyler σε ένα άκρως δυναμικό ντουέτο που δύσκολα ξεχνιέται. όπως και στο τραγούδι, οι δύο τραγουδίστριες εμφανίζονται σε ξεχωριστά σκηνικά μέσα στην έρημο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γεμάτη ένταση, πάθος και δύναμη. το αποτέλεσμα είναι ένα videoclip που αποπνέει ενέργεια και συμβολίζει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο τη σύμπραξη δύο γυναικών με ξεχωριστές φωνές και παρουσία.

Καλομοίρα/ Παίζεις (2005)

Στο videoclip του «Παίζεις», η Καλομοίρα φέρνει αέρα Αμερικής, σε ένα σκηνικό που ξεχειλίζει από την ποπ ενέργεια των early 2000s. Το street στοιχείο κυριαρχεί, θυμίζοντας κάτι από Britney Spears της εποχής, ενώ η αμερικανική ποπ αισθητική μπλέκεται αρμονικά με τα ελληνικά δεδομένα. Όσο η Καλομοίρα τραγουδά και χορεύει με την χαρακτηριστική της ζωντάνια, σε ένα παράλληλο σύμπαν μια ομάδα hip-hop χορευτών δίνει το δικό της freestyle battle, χαρίζοντας στο video μια αίσθηση αυθεντικότητας και νεανικού παλμού που το κάνει να ξεχωρίζει.

Πηγή