Ενδιαφέρον

Γιάννης Στάνκογλου: Η οικοδομή, η υποκριτική και η μοναξιά

today22/11/2026

Φόντο
share close

Με αφορμή τη συμμετοχή του στην παράσταση Το κλουβί με τις τρελές τον φετινό χειμώνα, ο Γιάννης Στάνκογλου μίλησε για τη διαδρομή του, από τα πρώτα χρόνια της εργασίας του έως την απόφασή του να δοκιμαστεί στην υποκριτική. Στη συνέντευξή του περιέγραψε εμπειρίες από τη δουλειά στην οικοδομή, θυμήθηκε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα και στάθηκε στις αλλαγές που βλέπει στην καθημερινότητα και στις ανθρώπινες σχέσεις.

Τα πρώτα ένσημα και η δουλειά στην οικοδομή

Ο ηθοποιός ανέφερε ότι μπήκε νωρίς στην εργασία, εξηγώντας πως δούλευε ήδη από τα 14 του χρόνια. Όπως είπε, τα πρώτα του ένσημα καταγράφηκαν το 1988 και συνδέθηκαν με τη δουλειά στην οικοδομή, δίπλα στον πατέρα του.

Θυμήθηκε μάλιστα ότι εκείνη την περίοδο οι απολαβές ήταν καλές για την ηλικία του, γεγονός που του επέτρεπε να έχει οικονομική άνεση στις εξόδους με την παρέα του. Περιέγραψε εκείνα τα χρόνια ως μια εποχή με διαφορετικό κλίμα, όπου οι νέοι κινούνταν με μεγαλύτερη ανεμελιά και λιγότερο φόβο.

Συγκρίνοντας το τότε με το σήμερα, ο Γιάννης Στάνκογλου στάθηκε στην ένταση και στη βία που, όπως είπε, είναι πλέον πολύ πιο εμφανείς στον δημόσιο χώρο. Αναφέρθηκε σε έναν θυμό που μοιάζει να έχει συσσωρευτεί στην κοινωνία, αλλά και σε ένα αίσθημα απομόνωσης που επηρεάζει την καθημερινότητα πολλών ανθρώπων.

Η μοναξιά, η φτώχεια και η αλλαγή στις σχέσεις

Μέσα από τα λόγια του, ο ηθοποιός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη μοναξιά ως βασικό στοιχείο της εποχής. Εκτίμησε ότι η κοινωνική φτωχοποίηση και η συναισθηματική απομάκρυνση λειτουργούν σωρευτικά, δημιουργώντας ένα περιβάλλον πιο σκληρό και λιγότερο ανθρώπινο.

Στην ίδια τοποθέτηση αναφέρθηκε και στον τρόπο με τον οποίο τα κινητά τηλέφωνα και τα social media έχουν μεταβάλει την επαφή μεταξύ των ανθρώπων. Όπως είπε, ο εξωτερικός κόσμος, η χαλάρωση και η αμεσότητα της ζωντανής επικοινωνίας έχουν περιοριστεί, ενώ τη θέση τους συχνά παίρνει μια διαρκής ένταση.

Κατά την περιγραφή του, αυτή η συνθήκη επηρεάζει και το φλερτ, που, όπως σημείωσε, μοιάζει να έχει υποχωρήσει. Η παρατήρησή του δεν περιορίστηκε μόνο στις προσωπικές σχέσεις, αλλά άγγιξε συνολικά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συνυπάρχουν στον δημόσιο χώρο.

Πώς προέκυψε η απόφαση για τη Δραματική Σχολή

Ο δρόμος προς την υποκριτική δεν ήταν για τον Γιάννη Στάνκογλου μια απόφαση που είχε ληφθεί από νωρίς. Όπως εξήγησε, πριν στραφεί στο θέατρο είχε κάνει διάφορες δουλειές, ενώ μεσολάβησε και η περίοδος της στρατιωτικής του θητείας.

Η σκέψη να δοκιμάσει στη Δραματική Σχολή γεννήθηκε αργότερα, όταν συναντήθηκε με φίλους του που μόλις είχαν ολοκληρώσει τις σπουδές τους εκεί. Ακούγοντας τις εμπειρίες τους από τα τρία χρόνια της φοίτησης, ένιωσε έντονο ενδιαφέρον για τη διαδικασία και αποφάσισε να το επιχειρήσει.

Όπως είπε, δεν μπήκε σε αυτή τη διαδρομή με βεβαιότητα ότι θέλει να γίνει ηθοποιός. Η απόφασή του είχε περισσότερο τη μορφή μιας δοκιμής, μιας ανάγκης να δει αν αυτός ο χώρος τον εκφράζει. Με μια αποζημίωση που είχε πάρει από τη δουλειά του στο μετρό, προχώρησε στις εξετάσεις και έκανε το επόμενο βήμα.

  • Είχε ήδη εργαστεί σε διαφορετικούς τομείς πριν από την υποκριτική.
  • Η επαφή με φίλους από τη Δραματική Σχολή λειτούργησε καταλυτικά.
  • Δεν ξεκίνησε με βεβαιότητα καριέρας, αλλά με διάθεση να δοκιμάσει.
  • Η αποζημίωση από προηγούμενη εργασία τον βοήθησε πρακτικά να προχωρήσει.

Η εμπειρία των σπουδών και το θέατρο εκείνης της εποχής

Ανατρέχοντας στα χρόνια της φοίτησής του, ο Γιάννης Στάνκογλου σημείωσε ότι τα πράγματα στο θέατρο ήταν διαφορετικά. Όπως περιέγραψε, υπήρχε τότε μια συγκεκριμένη αντίληψη γύρω από την εκπαίδευση του ηθοποιού και τον τρόπο με τον οποίο κάποιος έπρεπε να πιεστεί για να φτάσει σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η επισήμανσή του φώτισε μια άλλη εποχή της θεατρικής εκπαίδευσης, στην οποία οι μέθοδοι και οι συνθήκες δεν ήταν ίδιες με τις σημερινές. Παρά τις δυσκολίες, αυτή η περίοδος αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης για την παρουσία του στον καλλιτεχνικό χώρο.

Οι πρώτες εμφανίσεις στην τηλεόραση

Ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στο ξεκίνημά του στην τηλεόραση, θυμίζοντας ότι η πρώτη του εμφάνιση έγινε στη σειρά Κλείσε τα μάτια. Εκεί, όπως είπε, υποδύθηκε έναν dealer που εμπλέκει τον χαρακτήρα του Χρήστου Λούλη, σε μια μικρή συμμετοχή με διάρκεια λίγων επεισοδίων.

Στη συνέχεια μίλησε και για την επόμενη επαγγελματική του στάση, όταν ακολούθησε συνεργασία με τον Πάνο Κοκκινόπουλο. Με αυτόν τον τρόπο περιέγραψε τα πρώτα του βήματα στη μικρή οθόνη, τα οποία αποτέλεσαν την αρχή μιας πορείας με σταθερή παρουσία στο θέατρο και στην τηλεόραση.

Η ανάγκη για έρωτα και συντροφικότητα

Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης, ο Γιάννης Στάνκογλου στάθηκε στην προσωπική πλευρά της καθημερινότητας. Όπως εξομολογήθηκε, η ζωή χωρίς έρωτα και συντροφικότητα είναι πιο δύσκολη, καθώς θεωρεί πολύ σημαντικό το να υπάρχει ένας άνθρωπος που να φροντίζει και να τον φροντίζει.

Παράλληλα, τόνισε ότι αισθάνεται ευγνωμοσύνη για όσα έχει ζήσει μέχρι σήμερα. Όπως είπε, έχει περάσει πολύ όμορφα στη ζωή του και εξακολουθεί να νιώθει καλά, είτε βρίσκεται μόνος είτε με παρέα, είτε με τα παιδιά του.

Μέσα από αυτή την αναφορά, ο ηθοποιός έδωσε μια συνολική εικόνα για το πώς αντιλαμβάνεται σήμερα τις ανθρώπινες σχέσεις. Από τη μία μίλησε για τη δυσκολία της μοναξιάς και από την άλλη για τη σημασία της ουσιαστικής σύνδεσης, δείχνοντας ότι για τον ίδιο η συντροφικότητα παραμένει ένα βασικό στοιχείο ισορροπίας στην καθημερινή ζωή.

Η συνέντευξή του κινήθηκε έτσι ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν: από την οικοδομή και τις πρώτες δουλειές, μέχρι τη Δραματική Σχολή, την τηλεόραση και τις προσωπικές του σκέψεις για τη ζωή. Με αφορμή τη νέα θεατρική του παρουσία, ο Γιάννης Στάνκογλου ξεδίπλωσε πλευρές της διαδρομής του που συνδέονται τόσο με την εργασία και την τέχνη όσο και με τις σχέσεις των ανθρώπων σε μια εποχή που, όπως περιέγραψε, χαρακτηρίζεται από ένταση και αποξένωση.

Συντάχθηκε από: Μιλτιάδης Σταυρίδης

Rate it